🥃 Krambambula

Krambambula to słodki trunek na wódce lub spirytusie z miodem i przyprawami: cynamonem, czarnym pieprzem, goździkami, kardamonem i gałką muszkatołową. Na Białorusi uważa się go za narodowy i wiąże ze szlachtą Wielkiego Księstwa Litewskiego. Sama nazwa przyszła z Gdańska, gdzie pod słowem Krambambuli znano zupełnie inny likier.

Pochodzenie nazwy. Pod koniec XVI wieku holenderski mennonita Ambrosius Vermöhlen założył w Gdańsku gorzelnię, znaną później jako „Pod Łososiem”. Językoznawca Gerd Hentschel zauważa, że po niemiecku nazwa Krambambuli jest poświadczona dopiero od połowy XVIII wieku. W 1745 roku pojawiła się studencka piosenka o tym trunku, przypisywana Christophowi Wedekindowi.

Jeden trunek czy kilka. W krajach niemieckich Krambambuli był czerwonym likierem wiśniowym, a w żargonie studenckim słowo to z czasem oznaczało dowolny trunek, nawet gorące grzane wino. Na ziemiach polsko-litewskich, jak pisze „Nasza Niwa”, napój stał się żółty i miodowo-korzenny, a robiła go w domu drobna szlachta; przyprawy były wówczas drogie.

Jak się go robi. Domowy przepis, który podaje „Nasza Niwa”, wygląda tak: przyprawy maceruje się przez tydzień do półtora tygodnia w spirytusie i wódce, miód rozpuszcza we wrzątku, zbiera pianę, łączy obie części, filtruje i odstawia na 4–6 miesięcy. Podobny składem jest polsko-litewski krupnik. Wersje komercyjne sprzedaje się jako likier.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Pod nazwą Krambambula może być sprzedawany zarówno miodowo-korzenny likier, jak i mieszanka wina z alkoholem mocnym, dlatego sprawdzaj skład i moc na etykiecie. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.