🍯 Miodowe napoje spirytusowe

Miodowe napoje spirytusowe to dwie kategorie UE: honey spirit (11), destylat ze sfermentowanej brzeczki miodowej, minimum 35 % obj., oraz honey nectar lub mead nectar (44), zawierający co najmniej 30 % sfermentowanej brzeczki miodowej, minimum 22 % obj. Sam miód pitny jest produktem fermentacji.

Brzeczkę miodową fermentuje się i destyluje poniżej 86 % obj.; honey spirit nie jest aromatyzowany i jest słodzony wyłącznie miodem, do 20 g/l. Honey nectar to mieszanina sfermentowanej brzeczki miodowej z destylatem miodowym lub alkoholem etylowym; aromatyzuje się go tylko naturalnymi aromatami, aby przeważał smak miodu, i słodzi wyłącznie miodem. Minimalne granice i nazwy określa załącznik I rozporządzenia UE 2019/787.

Likiery miodowe należą do likierów (33). Wśród „innych napojów” na liście chronionych nazw UE są Ronmiel de Canarias i Ostpreußischer Bärenfang.

Miód to dawny surowiec ziem ukraińskich: Encyklopedia Współczesnej Ukrainy wymienia piwo i upajający miód pitny jako najdawniejsze napoje alkoholowe na tych ziemiach, a horilka pojawiła się pod koniec XV wieku. Miód jest też częścią ukraińskiej tradycji nalyvek: przygotowuje się je na bazie horilki z ziołami, miodem, przyprawami i jagodami.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Słowo „miód pitny” lub „mead” nie oznacza mocnego destylatu: to zwykle sfermentowany miód, który nie należy do napojów spirytusowych UE. Nazwy „honey spirit” i „honey nectar” gwarantują minimalną moc i zawartość miodu. Szukaj mocy w % obj. WHO: nie istnieje bezpieczny poziom alkoholu.

Inne działy tematu: Likiery; Likiery jajeczne i śmietankowe; Ukraińskie tradycje mocnych napojów; Grzaniec i wina wzmacniane; Brandy owocowe; Bittery i napoje gorzkie; Destylaty mleczne i rzadkie; Jak powstają mocne alkohole; Etykieta, prawo i zdrowie. Wszystkie działy znajdziesz na stronie „Mocne alkohole”.