🥃 Longmorn

Longmorn to gorzelnia i marka szkockiej whisky single malt koło Elgin, w Speyside. Zbudował ją John Duff: Whiskypedia podaje rok 1893, Difford's Guide lata 1894-1895. Większość destylatu trafia do blendów, butelek pod własną nazwą jest niewiele, a gorzelnia należy dziś do Chivas Brothers, części Pernod Ricard.

Historia. Według Difford's Guide nazwa wiąże się ze świętym mężem, Morganem, którego kaplica stała kiedyś w tym miejscu. Duff zbankrutował podczas budowy sąsiedniej BenRiach, a pod koniec lat 90. XIX wieku interes przejął James Grant. W 1970 roku Longmorn połączyła się z The Glenlivet i Glen Grant; potem właścicielem została Seagram, a od 2001 roku Pernod Ricard. W 1920 roku uczył się tu Masataka Taketsuru, późniejszy założyciel japońskiej Nikki.

Produkcja. Według Whiskypedia gorzelnia ma osiem kotłów w kształcie cebuli; w latach 70. ich liczba wzrosła z czterech do ośmiu. Słód nie jest torfowy, fermentacja trwa około 50 godzin, a zdolność produkcyjna wynosi około 4,5 miliona litrów rocznie. Whisky cenią blenderzy i kolekcjonerzy, zwłaszcza w Japonii.

Asortyment. Oficjalnych wersji jest niewiele: dziś podstawową ofertę tworzą 18- i 22-letnia, wydawane jako osobne coroczne partie; 15- i 16-letnią wycofano z produkcji według Whisky Advocate; o premierze 18- i 22-letniej pisały The Spirits Business i Whisky Magazine, a The Distiller's Choice według dostępnych danych nie należy do obecnej oferty. Wiele butelek wydają niezależni butelkarze.

Dlaczego to ma znaczenie. Longmorn rzadko pojawia się pod własną nazwą, więc na półce częściej widać butelki niezależnych butelkarzy: ich wiek, beczki i moc różnią się od oficjalnych wersji. Czytaj etykietę w całości. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.