🥃 Szkocka whisky (Scotch Whisky)

Szkocka whisky (Scotch Whisky, często po prostu „scotch”) to oznaczenie geograficzne whisky destylowanej w Szkocji z wody i słodu jęczmiennego, do których wolno dodać tylko całe ziarna innych zbóż. Dojrzewa wyłącznie w Szkocji, co najmniej trzy lata w dębowych beczkach do 700 litrów, i jest butelkowana od 40 % obj.

W UE nazwa jest chroniona od 1989 roku; w rejestrze eAmbrosia ma numer EUGI00000015685, a po wyjściu Wielkiej Brytanii z UE chroniona jest jako nazwa państwa trzeciego. Zasady wyznaczają Scotch Whisky Regulations 2009 i dokumentacja techniczna (wersja z czerwca 2019, zatwierdzona w 2020). Zgodność sprawdza HMRC, a Scotch Whisky Association (SWA) co roku kupuje próbki na całym świecie do badań laboratoryjnych.

Skrobię scukrzają wyłącznie własne enzymy słodu; dodane enzymy są zakazane. Zacieranie, fermentacja i destylacja odbywają się w jednej gorzelni, a spirytus wypływa poniżej 94,8 % obj. Wolno dodać tylko wodę i zwykły karmel E150a. Kategorii jest pięć: Single Malt, Single Grain, Blended Malt, Blended Grain i Blended Scotch Whisky; scotch sprzedaje się głównie jako blend.

W jej obrębie chronionych jest jeszcze pięć nazw: miejscowości Campbeltown i Islay oraz regiony Highland, Lowland i Speyside. Ustawa z 1915 roku wymagała dwóch lat dojrzewania, od 1916 trzech; ustawowa definicja scotcha istnieje od 1933 roku. Po gaelicku: „Uisge Beatha Albannach”.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Kategoria widnieje na etykiecie głównej, obok słów „Scotch Whisky”. Podany wiek to wiek najmłodszej whisky, a nie średnia. Single malt butelkuje się tylko w Szkocji; inne kategorie można wywozić luzem. Ciemny kolor nie dowodzi długiego dojrzewania. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.