🥃 Ouzo of Plomari

Ouzo of Plomari (po grecku Ούζο Πλωμαρίου) to odrębne unijne oznaczenie geograficzne ouzo z miejscowości Plomari na południowym wybrzeżu greckiej wyspy Lesbos. To napój anyżowy, którego aromat powstaje podczas destylacji alkoholu z anyżem, innymi nasionami i ziołami. Według greckiego przewodnika gastronomicznego na Lesbos wytwarza się około połowy greckiego ouzo.

Historia. W Plomari ouzo wytwarza się co najmniej od XIX wieku. Według profilu stowarzyszenia branżowego SEAOP gorzelnię Barbayannis założył w 1860 roku Efstathios Barbayannis i nadal prowadzi ją jego rodzina. Przepis na ouzo Isidorosa Arvanitisa pochodzi z 1894 roku; według Difford's Guide gorzelnia ma 18 małych miedzianych alembików i muzeum ouzo.

Jak to się robi. Podstawą jest alkohol rolniczy, aromatyzowany przez destylację z anyżem (Pimpinella anisum). Dokumentacja techniczna ouzo dopuszcza także badian, koper włoski, koperek, kolendrę, kardamon i skórki cytrusów. Arvanitis pisze, że anyż pozyskuje z okolic Lisvori na Lesbos i destyluje dwukrotnie, po dziewięć godzin każda destylacja.

Ochrona. W UE nazwę „ouzo” mogą używać wyłącznie napoje z Grecji i Cypru. Obok ogólnego oznaczenia „Ouzo” Lesbos ma dwa lokalne: Ouzo of Plomari i Ouzo of Mytilene. Ouzo of Plomari ma zwykle 40 % obj., podczas gdy ogólne oznaczenie „Ouzo” dopuszcza od 37,5 % obj.

Dlaczego to ważne dla Państwa. Nazwa „Ούζο Πλωμαρίου” gwarantuje pochodzenie z Plomari, ale nie konkretną markę: używa jej kilka lokalnych gorzelni. Ouzo mętnieje po dodaniu wody lub lodu, bo anetol z anyżu słabo rozpuszcza się w słabszym alkoholu – to nie wada. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.