🥃 Borovička

Borovička to słowacki trunek jałowcowy ze spirytusu aromatyzowanego destylatem i jagodami jałowca. W prawie UE nie ma osobnej kategorii „borovička”: to napój spirytusowy jałowcowy kategorii 19 (min. 30 % obj.). Chronione są dwie słowackie nazwy: Spišská borovička i Trenčianska borovička „Juniperus”.

Spišská borovička to oznaczenie geograficzne chronione w UE od 23 września 2003 roku. Według specyfikacji technicznej (2016) produkuje się ją w historycznej krainie Spiš, w okręgach Spišská Nová Ves, Stará Ľubovňa, Poprad, Levoča, Kežmarok i Gelnica, ze spirytusu zbożowego, destylatu jałowcowego, naparu jałowcowego, płynnego cukru inwertowanego i wody. Moc to 40 % obj.

Do destylatu jałowcowego jagody miele się, zalewa ciepłą wodą, dodaje składniki odżywcze i drożdże oraz fermentuje. Potem zacier destyluje się razem z oczyszczonym spirytusem w alembiku periodycznym z pułapką na olejek jałowcowy. Gotowa mieszanka odstaje co najmniej 14 dni. Do każdej butelki wkłada się ręcznie około pięciu suszonych jagód lub gałązkę jałowca, które dają lekko żółtawy kolor.

Specyfikacja techniczna wiedzie historię trunku od drugiej połowy XVIII wieku: mapa z 1773 roku pokazuje destylarnię przy zamku Stará Ľubovňa, a w Spišskiej Beli boroviczkę produkuje się od 1778 roku. Nazwę „Spišská borovička” chroniły już umowy Czechosłowacji ze Szwajcarią (1976) i Austrią (1981). Drugie OG, Trenčianska borovička „Juniperus”, zarejestrowano 8 maja 2024 roku.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Samo słowo „borovička” nie gwarantuje pochodzenia, a „Spišská” czy „Trenčianska” oznaczają zasady własnej specyfikacji. Minimum dla kategorii 19 to tylko 30 % obj., więc patrz na moc na etykiecie. W spiskiej boroviczce w butelce zawsze są jagody lub gałązka jałowca. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.