🥃 Emsländer Korn

Emsländer Korn to niemiecki destylat zbożowy z wiejskiego powiatu Emsland w Dolnej Saksonii, chroniony w UE od 2008 roku. Destyluje się go z fermentowanego zacieru lokalnej pszenicy, w tym orkiszu, płaskurki i samopszy, a także żyta, jęczmienia, owsa lub gryki. „Korn” ma co najmniej 32 % obj., „Kornbrand” co najmniej 37,5 %.

Czystość. Specyfikacja dopuszcza do rozcieńczania wyłącznie wodę: bez aromatów, barwników i słodzików, a drożdże nie mogą być modyfikowane genetycznie. Zboże używa się w całości. Jeśli zacier cukrzy się słodem, słodu może być najwyżej 25 części na 100 części zboża. Wyjątkiem są śladowe ilości cukru karmelowego do 0,05 g/l, które należy podać na etykiecie.

Sposób produkcji. Zboże się mieli lub paruje pod ciśnieniem, enzymy albo słód zamieniają skrobię w cukier, a fermentacja trwa od dwóch do sześciu dni. Destylacja jest wyłącznie okresowa: najpierw surowy spirytus w aparacie kolumnowym, potem rektyfikacja w miedzianej kolumnie lub aparacie z półkami, gdzie wybiera się „serce” destylatu. Rozcieńczanie i butelkowanie mogą odbywać się także poza Emslandem.

Oznaczenia. „Doppelkorn” lub „Edelkorn” wymagają co najmniej 38 % obj., „gereift” lub „alter” co najmniej 6 miesięcy leżakowania w drewnie, a „ganz alter” co najmniej trzech lat. Nazwa zboża, na przykład Weizen-Korn, oznacza destylat wyłącznie z tego zboża. Gorzelnie korna działały w Emslandzie już w XVIII wieku.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Korn to nie wódka: zachowuje łagodne nuty zbożowe i słodowe. Nazwa Emsländer gwarantuje lokalne zboże i zakaz dodatków, ale „Korn” bez słowa „brand” może być słabszy niż typowa wódka. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.