Miel de Galicia

Miel de Galicia (po galicyjsku Mel de Galicia) to hiszpański miód z chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG). Produkuje się go, wiruje i rozlewa w Galicji z uli ramkowych, a sprzedaje płynny, skrystalizowany, kremowany lub w plastrach. Nazwa figuruje w Chronione nazwy miodu.

Wg pochodzenia jest wielokwiatowy lub jednokwiatowy: eukaliptusowy i kasztanowy (co najmniej 70 % ich pyłku), jeżynowy (45 %) i wrzosowy (30 %), a także spadziowy, który może nazywać się miel de bosque, miód leśny. Woda do 18,5 %, HMF do 28 mg/kg, diastaza co najmniej 9 jednostek Schade. Pyłek słonecznika, oliwki i czystka razem nie więcej niż 5 %.

Galicję górami oddzielono od reszty Półwyspu Iberyjskiego, ma wpływ morza i głównie kwaśne gleby. Większość miodów zawiera pyłek kasztana, jeżyny, janowca, wrzosów i eukaliptusa, częstego na wybrzeżu. Kataster Ensenady z lat 1752–53 naliczył 366 339 tradycyjnych uli; w 1880 roku proboszcz Benigno Ledo zbudował tu pierwszy w Hiszpanii ul ramkowy.

Barwy od bursztynowej po ciemną; smak głównie słodki, z goryczą i ściągającością w kasztanowym i wrzosowym.

Dlaczego to ważne dla ciebie: w przezroczystym szklanym słoiku 500–1000 g szukaj typu miodu i słów indicación geográfica protegida. Miód kasztanowy i Miód spadziowy z Galicji są ciemniejsze i bardziej gorzkie, eukaliptusowy łagodniejszy. Przegląd w Miód.