🧀 Pouligny-Saint-Pierre

Pouligny-Saint-Pierre to francuski miękki ser kozi z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP; zarejestrowany w UE w 1996 roku, numer eAmbrosia PDO-FR-0128), wytwarzany wyłącznie z surowego pełnego mleka koziego. Według specyfikacji ma kształt ściętej wąskiej piramidy o kwadratowej podstawie. Produkuje się go w 22 wyznaczonych gminach departamentu Indre, w Regionalnym Parku Przyrody Brenne.

Mleko i produkcja. To ser z twarogu kwasowo-mlekowego: mleko ścina się powoli za pomocą kultury mlekowej lub serwatki z poprzedniej partii, a skrzep odcieka samoistnie. Co najmniej 75 % suchej masy rocznej dawki pokarmowej kóz musi pochodzić ze strefy; zakazana jest kiszonka z traw i kukurydzy, a pasze uzupełniające nie mogą przekraczać 40 % dawki.

Dojrzewanie. Ser opuszcza komorę dojrzewania najwcześniej 10. dnia po dodaniu podpuszczki, a sprzedawany jest od 11. dnia (mały format: 9. i 10. dnia). Tłuszcz stanowi co najmniej 45 % suchej masy.

Wygląd i smak. Skórka jest pomarszczona, w kolorze kości słoniowej, marmurkowa, czasem lekko niebieskawa, z widoczną pleśnią. Miąższ jest biały, miejscami z odcieniem kości słoniowej, kremowy i rozpływający się. Smak jest zrównoważony, ani zbyt słony, ani zbyt kwaśny, z nutami mlekowymi i fermentacyjnymi oraz akcentami kozy, grzyba i orzecha laskowego. Są dwa rozmiary: co najmniej 250 g (co najmniej 90 g suchej masy) i mały, co najmniej 150 g.

Oznakowanie i historia. Nazwa musi być napisana pogrubionymi literami o wysokości co najmniej dwóch trzecich największych liter etykiety; dla małego rozmiaru można dodać słowo „petit”, a logo ChNP UE jest obowiązkowe. Według specyfikacji w 1972 roku był to pierwszy kozi ser we Francji z kontrolowaną nazwą pochodzenia, a spiczastą formę piramidy miała podsunąć dzwonnica kościoła w Pouligny-Saint-Pierre.