🥃 Kahlúa

Kahlúa to meksykański likier kawowy, który od 1936 roku robi się na bazie kawy arabiki, rumu i cukru; ojczyzną marki jest stan Veracruz. Dziś należy do francuskiej grupy Pernod Ricard. Moc klasycznego Kahlúa zależy od rynku: 16 % obj. w Wielkiej Brytanii i Kanadzie, 20 % w pozostałych krajach.

Produkcję likieru w 1936 roku rozpoczęła firma Pedro Domecq. W 1994 roku połączyła się z brytyjskim Allied Lyons w grupę Allied Domecq, a w 2005 roku Pernod Ricard kupił jej aktywa wraz z Kahlúa. Od 2004 roku standardową mocą było 20 % obj., a w 2021 roku dla Wielkiej Brytanii i Kanady obniżono ją do 16 %. Dlatego butelki z różnych krajów mogą się różnić, choć nazwa jest ta sama.

Według listy składników na stronie Pernod Ricard Kahlúa Original zawiera cukier, wodę, ekstrakt z kawy, rum i wanilinę. Producent używa wyłącznie kawy odmiany arabika. Difford’s Guide opisuje proces tak: z ziaren uprawianych w Veracruz otrzymuje się koncentrat kawowy, miesza go z ekstraktem waniliowym i spirytusem z trzciny cukrowej, dodaje odrobinę karmelu dla koloru, a następnie doprowadza cukrem i wodą do właściwej mocy. Dokładna receptura to tajemnica handlowa, więc marka nie ujawnia ilości cukru ani czasu trwania poszczególnych etapów.

Poza Original Pernod Ricard produkuje Kahlúa Blonde Roast Style (20 % obj.) oraz gotowy koktajl Espresso Martini w puszce (4,5 % obj.). Sam likier najczęściej pojawia się w koktajlach kawowych i deserach, gdzie łączy się go z espresso, mlekiem lub śmietanką.

Dlaczego to ważne. Kahlúa to likier, a nie napój kawowy: zawiera alkohol i sporo cukru. W butelce nie ma śmietanki ani mleka — dodaje się je dopiero w koktajlach, więc osoby unikające nabiału powinny patrzeć na przepis na koktajl. Moc różni się w zależności od kraju (16 lub 20 % obj.), a Espresso Martini w puszce to osobny produkt, słabszy od likieru. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.