🧀 Manouri

Manouri to miękki grecki ser serwatkowy z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP), zarejestrowaną w UE w 1996 roku. Powstaje z serwatki pozostałej po produkcji serów owczych i kozich, wzbogaconej mlekiem owczym lub kozim albo śmietaną.

Pochodzenie. Obszar ChNP to Tesalia oraz Macedonia Środkowa i Zachodnia, górskie regiony z dawną tradycją wypasu owiec i kóz.

Produkcja. Serwatkę z mlekiem lub śmietaną podgrzewa się powoli, aż białka zbiorą się w delikatne płatki. Zbiera się je, odsącza w płóciennych woreczkach lub formach i lekko soli. Podobnie powstają inne sery serwatkowe, np. ricotta, ale manouri jest znacznie tłustszy: śmietana daje mu zwarty, niemal maślany miąższ.

Smak i konsystencja. Ser biały, bez skórki, zwykle w kształcie walca lub gruszki. Smak łagodny, śmietankowy, ledwie słony, z lekkim mlecznym aromatem; konsystencja zwarta, ale delikatna, gładka w przekroju.

Jak jeść. Manouri je się świeży – z miodem, orzechami, figami lub owocami, w sałatkach, plackach i wypiekach. Można go zapiec lub krótko podsmażyć, bo trzyma kształt lepiej niż ricotta. Pasują do niego lekkie białe i słodkie wina (zob. Wino i ser).

Manouri należy do działów Sery greckie i Sery o chronionych nazwach; surowcem jest mleko owcze, mleko kozie i serwatka.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Manouri to produkt świeży: przechowuj go w lodówce i zjedz szybko. Nazwa jest chroniona w UE, więc prawdziwy manouri ChNP pochodzi tylko z Tesalii i Macedonii.