Miód wiosenny

Miód wiosenny to miód wielokwiatowy z pierwszego pożytku w roku. Pszczoły zbierają go z tego, co kwitnie najwcześniej: drzew owocowych, wierzby, mniszka, rzepaku i głogu, a na południu z cytrusów i krzewów makii. Nazwa wskazuje porę roku, a nie jedną roślinę.

Skład zależy od regionu. W Walonii wiosennymi roślinami miododajnymi są wierzba, grusza, śliwa, wiśnia i czereśnia, jabłoń, malina, rzepak, mniszek i głóg; proporcje cukrów w ich nektarze decydują o tym, jak szybko i jak kremowo miód krystalizuje. Na Korsyce miód wiosenny dają klementynki, drzewa owocowe i kiwi razem z roślinami makii.

Specyfikacje chronionych nazw opisują go podobnie. Wiosenny miód korsykański jest od bardzo jasnego do jasnozłotego, owocowy, kwiatowy i świeży, średnio słodki, bez wyraźnej kwasowości. Wiosną miód wielokwiatowy z Sewennów ma nuty karmelu, gotowanych owoców lub kwiatów i prawie nie jest gorzki, a wiosenne miody z Landów są słodkie, łagodne, kwiatowe i owocowe. Na Ibizie porę „wiosna” (marzec–maj) można podać na etykiecie.

Dlaczego to ważne dla ciebie: miód wiosenny jest najłagodniejszy w sezonie, ale jego smak zależy od tego, co kwitnie w pobliżu. Najwięcej o słoiku mówią region i rośliny wymienione na etykiecie.