🥃 Schwarzwälder Kirschwasser

Schwarzwälder Kirschwasser to chroniona nazwa UE dla przezroczystego destylatu ze sfermentowanych czereśni ze Schwarzwaldu i jego przedgórza na południowym zachodzie Niemiec. Nazywa się go też Schwarzwälder Kirschbrand lub Schwarzwälder Kirsch. Moc wynosi co najmniej 40 % obj., podczas gdy ogólna unijna granica dla kirszu to 37,5 %. Aromat jest czereśniowy, często z nutą gorzkich migdałów.

Czereśnie. Używa się wyłącznie drobnych, słodkich odmian „gorzelnianych” z wysokich, starych drzew: Dollenseppler, Benjaminler, Winterbacher, Schwarze Schüttler. Czereśnie deserowe się nie nadają. U takich owoców pestka jest duża w stosunku do miąższu i to ona daje migdałową nutę. Gleby z gnejsem, granitem i porfirem oraz łagodny klimat pomagają czereśniom nabrać cukru.

Jak się go robi. Owoce, w większości zbierane ręcznie, wsypuje się tego samego dnia do beczki lub kadzi. Fermentacja trwa od dwóch do sześciu tygodni, a zacier ma 6–8 % obj. Destyluje się go raz lub dwa razy do mniej niż 86 % obj., najczęściej w miedzianych alembikach; tysiące drobnych wiejskich gorzelni ma kotły do 150 litrów. Destylat odpoczywa w ceramice, stali nierdzewnej lub beczkach z jesionu albo kasztanowca, rzadziej w dębie.

Historia. Pierwsza wzmianka to dekret biskupa Strasburga Gastona de Rohan z 1726 roku, który pozwolił mieszkańcom Oberkirch pędzić czereśnie. W 1909 roku sejmik Badenii zlecił izbie rolniczej opracowanie standardu „prawdziwego, czystego” kirszu. Kirsz dodaje się także do szwarcwaldzkiego tortu wiśniowego.

Czemu to ważne dla ciebie. Nazwa gwarantuje czereśnie ze Schwarzwaldu i napój bez cukru, barwników i wiórów dębowych, ale to mocny destylat od 40 % obj. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.