🥃 Kirsch d'Alsace

Kirsch d'Alsace to chroniona w UE nazwa przezroczystego destylatu z czereśni z Alzacji. Owoce uprawia się, fermentuje i destyluje w departamentach Dolny i Górny Ren, a przed sprzedażą destylat odpoczywa co najmniej sześć miesięcy. Moc wynosi od 45% obj., a aromat to czereśnia z nutą pestki.

Surowiec. Dozwolone są wyłącznie czereśnie Prunus avium dwóch typów: guignes o delikatnym miąższu oraz drobne, ciemne czereśnie dzikie. Wykluczone są chrupiące odmiany deserowe i kwaśne wiśnie. W sadzie musi być mniej niż 300 drzew na hektar, plon do 300 kg z drzewa, a sok zawiera co najmniej 140 g cukru na litr. Owoców nie wolno mrozić.

Produkcja. Całe owoce fermentują bez podgrzewania i bez dodatku cukru. Zacier destyluje się w miedzianych alembikach periodycznych — dwukrotnie lub w kolumnie do trzech półek; pojemność do 25 hl, destylat ma 60–80% obj. Odpoczywa w naczyniach neutralnych, a przy redukcji mocy dozwolone jest do 10 g cukru na litr. Barwniki są zabronione.

Tradycja. Według specyfikacji technicznej to najstarszy destylat owocowy Alzacji: pierwszy kirschwasser z początku XVII wieku przypisuje się pewnemu mnichowi. Obecnie w regionie działa 21 zawodowych gorzelni, a związek gorzelników założono w 1919 roku. Kirsz dodaje się do tortu szwarcwaldzkiego, czekolady i fondue.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Nazwa Kirsch d'Alsace gwarantuje alzackie czereśnie, miedziane alembiki, odpoczynek od sześciu miesięcy i moc od 45% obj. — wyższą niż ogólna unijna granica 37,5%. W kieliszku jest więc dużo etanolu, nawet gdy trafia do deseru. WHO przypomina: nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.