🧀 Telemea

Telemea to rumuński biały ser solankowy z mleka krowiego lub owczego, rzadziej koziego lub bawolego, o miękkim miąższu i słonym, świeżym smaku. Wytwarza się go także w Mołdawii. Należy do serów solankowych, jak feta, bryndza i sirene.

Mleko ścina się podpuszczką; skrzep kroi się, układa w formach i prasuje, by odciąć serwatkę. Sprasowany ser kroi się na bloki, soli i przechowuje w solance. Młodą telemea je się już po kilku dniach, dojrzałą po kilku tygodniach; w solance długo się przechowuje i staje się bardziej słona i zwarta.

W UE zarejestrowano dwie nazwy. Telemea de Ibăneşti to chroniona nazwa pochodzenia (ChNP) z Ibăneşti w okręgu Mureş, z mleka krowiego. Telemea de Sibiu to chronione oznaczenie geograficzne (ChOG) z okolic Sybina, z mleka owczego. Zwykłą telemea bez tych nazw wytwarza się w wielu regionach.

Telemea je się z mămăligă (polentą), dodaje do sałatek i nadzień do placków, podaje ze świeżymi warzywami i ziołami. Pasują do niej lekkie białe wina (zob. Wino i ser).

W przeciwieństwie do fety, którą zgodnie z przepisami UE robi się wyłącznie z mleka owczego i koziego, telemea najczęściej wytwarza się z mleka krowiego, a jej miąższ jest zwykle gładszy i mniej kruchy. Spotyka się też telemea z kminkiem (telemea cu chimen). W Rumunii podaje się ją do mămăligi ze śmietaną i zapieka w plackach plăcintă.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Telemea dobrze zastępuje fetę lub bryndzę w sałatkach i wypiekach. Jest dość słona: przed podaniem można ją namoczyć w wodzie lub mleku. Przechowuj ser w solance w lodówce, by nie wysychał.