🥃 Aprikot trentino

Aprikot trentino (lub Aprikot del Trentino) to chronione oznaczenie geograficzne UE dla destylatu owocowego z moreli, przetworzonych, destylowanych i rozcieńczanych w autonomicznej prowincji Trydent na północy Włoch. Wytwarza się go wyłącznie z fermentowanych moreli, a moc wynosi od 40 do 50% obj. Napój jest klarowny, o aromacie dojrzałej moreli, białych kwiatów i konfitury morelowej.

Chroniona nazwa. Nazwa należy do kategorii 9 rozporządzenia (UE) 2019/787, destylaty owocowe; figurowała już w rejestrze na mocy rozporządzenia (WE) nr 110/2008. Dokumentację techniczną złożyła autonomiczna prowincja Trydent i jest ona surowsza niż ogólne zasady: substancje lotne co najmniej 200 g na hektolitr czystego alkoholu, kwas cyjanowodorowy do 5 g/hl, węglan etylu do 0,8 mg/l.

Produkcja. Świeże lub odpowiednio przechowywane morele rozciera się na przecier, fermentuje tak, by zachować aromat, i destyluje w alembikach okresowych poniżej 86% obj. Powszechną lokalną metodą jest aparat Tullio Zadry z łaźnią wodną, oddzielnym kotłem i kolumną. Można dodać całe owoce oraz do 20 g/l cukru; rozcieńcza się wyłącznie wodą pitną z Trydentu.

Historia. Destylacja w Trydencie ma długą tradycję: 7 sierpnia 1697 roku magistrat konsularny Trydentu wydał proklamację przeciw przemytowi wina i wódki, a w 1757 roku pojawiły się przepisy dla gmin Cembra. Owoce pestkowe destyluje się tu od ponad dwustu lat — zwyczaj odziedziczony z czasów austro-węgierskich; na początku były to dzikie wiśnie marasca i śliwki. Po II wojnie światowej rozkwit przyniosły sady i metoda Zadry.

Dlaczego to istotne. Oznaczenie „Aprikot trentino” na etykiecie oznacza destylat wyłącznie z moreli, bez dodatku alkoholu czy aromatów, jak wymaga kategoria destylatów owocowych; kwas cyjanowodorowy z pestek jest dodatkowo ograniczony. Dojrzewanie w drewnie jest dozwolone, ale nieobowiązkowe. To mocny napój alkoholowy o mocy 40–50% obj. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczna ilość alkoholu.