🥃 Pálinka śliwkowa z Békés (Békési Szilvapálinka)

Pálinka śliwkowa z Békés (Békési Szilvapálinka) to węgierskie oznaczenie geograficzne UE dla pálinki śliwkowej z miasta Békés i 16 sąsiednich gmin w dolinie rzeki Körös. Co najmniej połowa śliw w zacierze musi pochodzić z lokalnej czerwonej śliwy Vörös szilva, a zacieranie, destylacja, leżakowanie i rozlew odbywają się wyłącznie w tym regionie.

Nazwa jest chroniona w UE od 23 września 2003 roku (rejestr eAmbrosia, PGI-HU-02053); dokumentację techniczną Węgry przekazały Komisji Europejskiej w 2017 roku. Do strefy należą Békéscsaba, Gyula, Mezőberény, Sarkad i inne miejscowości komitatu Békés. Według dokumentacji zbite czarnoziemy i rzeki systemu Körös nadają śliwie szczególny stosunek cukrów do kwasów, a ta sama podkładka w innych częściach Węgier daje inny smak.

Owoce przyjmuje się z dokumentami potwierdzającymi pochodzenie, bez gnicia i zanieczyszczeń. Pestki usuwa się, zacier fermentuje 10–14 dni w temperaturze 18–22 °C, a potem przechodzi podwójną destylację frakcyjną w alembiku z miedzianą powierzchnią lub na sprzęcie równoważnej jakości. Destylat leżakuje co najmniej trzy miesiące w drewnianych beczkach do 1000 l, dlatego pálinka ma bladożółty kolor.

Moc wynosi 40–86 % obj.; metanolu jest nie więcej niż 1200 g/hl, kwasu cyjanowodorowego – do 7 g/hl alkoholu bezwodnego. Aromaty, barwniki i substancje słodzące są zakazane. Rozlewa się wyłącznie do szkła lub ceramiki do 1 l, a wywóz pálinki luzem poza strefę jest niedozwolony. Śliwy uprawia się tu od początku lat 70. XIX wieku; w 1955 roku czerwona śliwa stanowiła 98 % zacieru gorzelni w Békéscsaba.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Nazwa „Békési” gwarantuje lokalną czerwoną śliwę, leżakowanie w drewnie i rozlew w regionie pochodzenia; zwykła szilvapálinka takich warunków nie ma. Szukaj pełnej nazwy na etykiecie. WHO przypomina: nie istnieje bezpieczny poziom spożycia alkoholu.