🥃 Irlandzki likier śmietankowy (Irish Cream)

Irish Cream to oznaczenie geograficzne likieru wytwarzanego wyłącznie na wyspie Irlandia, łącznie z Irlandią Północną. Jest to trwała emulsja świeżej irlandzkiej śmietanki w słodzonej, aromatyzowanej bazie alkoholowej zawierającej whiskey irlandzką. Minimalna moc wynosi 15 % obj.; według przepisów UE napój należy do kategorii „likier”. Według unijnego rejestru eAmbrosia nazwa jest chroniona w UE od 12 czerwca 1989 roku (sprawa PGI-IE+UK(NI)-02057).

Specyfikacja techniczna irlandzkiego Ministerstwa Rolnictwa, Żywności i Spraw Morskich określa skład. Likier musi zawierać co najmniej 10 % tłuszczu mlecznego (masa na objętość), a tłuszcz ten może pochodzić tylko ze świeżej irlandzkiej śmietanki wytworzonej na wyspie z irlandzkiego mleka. Śmietanka oznacza tu bogatą w tłuszcz część mleka krowiego oddzieloną przez odtłuszczanie; musi być pasteryzowana, ale nie sterylizowana, nie poddana obróbce UHT i nie mrożona. Alkohol pochodzi z alkoholu etylowego lub destylatów pochodzenia rolniczego, a co najmniej 1 % musi stanowić whiskey irlandzka zgodna z Irish Whiskey Act 1980. Cukru w przeliczeniu na cukier inwertowany musi być co najmniej 100 g/l. Aromaty, emulgatory, stabilizatory, środki chelatujące i barwniki są dozwolone tylko wtedy, gdy zezwala na nie prawo żywnościowe. Zakazane jest wytwarzanie koncentratu do odtworzenia poza wyspą.

Śmietanka i alkohol same się nie łączą, dlatego specyfikacja opisuje dwie metody produkcji. W metodzie jednoetapowej mieszankę alkoholową (alkohol, węglowodany, woda, zwykle aromaty i barwniki) łączy się z mieszanką białkową (kwas cytrynowy lub jego sól oraz białka mleka lub inne naturalne białka rozpuszczone w wodzie i zmieszane ze śmietanką), a całość homogenizuje się, aż kuleczki tłuszczu będą mniejsze niż 5 mikronów, najlepiej poniżej 2. W metodzie dwuetapowej homogenizuje się tylko śmietankę z mieszanką białkową, a mieszankę alkoholową dodaje się później. Białka działają jak emulgatory i chronią śmietankę przed alkoholem, więc emulsja pozostaje trwała przez cały okres przydatności.

Likier powstaje na wyspie, ale można go butelkować gdzie indziej pod kontrolą firmy i z urzędową weryfikacją; wtedy na etykiecie pisze się „Bottled in …”. Zgodność sprawdzają irlandzkie Ministerstwo Rolnictwa, Żywności i Spraw Morskich oraz w Zjednoczonym Królestwie urząd skarbowo-celny HMRC.

Dokumentacja wymienia trzy związki z miejscem pochodzenia: irlandzką śmietankę, whiskey irlandzką i technikę opracowaną w Irlandii. Irlandia to wyspa omywana przez Golfsztrom, o łagodnym klimacie bardzo sprzyjającym trawie, a tamtejsze bydło w dużej mierze żyje na pastwiskach; według dokumentacji nadaje to irlandzkiemu tłuszczowi mlecznemu szczególne właściwości. Whiskey irlandzka, sama będąca oznaczeniem geograficznym, dojrzewa co najmniej trzy lata w drewnianych beczkach na wyspie.

Na przedniej stronie butelki musi widnieć nazwa handlowa „Irish Cream Liqueur” lub „Irish Cream”. Musi być wyraźna i czytelna, każde słowo jednakowo wyeksponowane; nie może jej przerywać inny tekst ani obraz i nie wolno łączyć jej z innymi słowami. Innych napojów spirytusowych nie wolno etykietować ani reklamować tak, by sugerowały, że są Irish Cream.

Według specyfikacji pierwsze takie likiery zaprezentowano w Dublinie w 1974 roku, tworząc nową kategorię napojów spirytusowych. Specyfikacja z 2015 roku szacuje zapotrzebowanie branży na około 350 mln litrów świeżego irlandzkiego mleka rocznie, a eksport na ponad 90 %.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Nazwy „Irish Cream” może używać tylko likier zgodny ze specyfikacją; podobne likiery śmietankowe z innych krajów nie mogą się tak nazywać. Mleko jest alergenem i podaje się je na etykiecie. Otwartą butelkę przechowuj według wskazówek producenta. WHO: nie ma bezpiecznego poziomu spożycia alkoholu.