🥃 Loveshka slivova rakya

Loveshka slivova rakya (bułg. Loveshka slivova rakya) to chroniona w UE nazwa bułgarskiego destylatu owocowego z gminy Łowecz w północnej Bułgarii. Wytwarza się ją wyłącznie ze śliwek odmian Stanley i Bura po połowie, bez pestek, destyluje w aparacie kolumnowym K5 do 55–60 % obj. i dojrzewa co najmniej dwa lata w dębie; moc wynosi od 38 % obj.

Sady leżą we wsiach Kakrina i Hlevene, gdzie Nizina Naddunajska przechodzi w Przedbałkan: w Kakrinie na wysokości 460–540 m, w Hlevene 350–450 m. Pod śliwami jest 1338 dekarów, czyli około 134 ha. Średnia temperatura roku to 11,4 °C, opady 636 mm, gleby szare i ciemnoszare leśne. Region przecinają rzeki Vit, Osam i Vidima.

Owoce się rozgniata i uwalnia od pestek, więc kwasu cyjanowodorowego jest mniej niż 0,1 g/hl. Miąższ fermentuje w zbiornikach 50-metrowych z drożdżami selekcjonowanymi w 20–30 °C, aż cukru zostanie mniej niż 6 g/l, i od razu trafia do destylacji. Aparat K5 bułgarskiej konstrukcji ma kolumnę z 13 półkami i dwa deflegmatory. Na 1000 l rakyi o mocy 38 % potrzeba 652 l destylatu o mocy 60 % obj.

Rakya dojrzewa w starych beczkach do 500 l z bułgarskiego dębu w wieku od 60 lat; piwnice utrzymują latem 18–22 °C, a zimą nie mniej niż 5 °C. Jako nazwę pochodzenia zarejestrowano ją w Bułgarii 27 marca 1986 roku, w UE ochrona obowiązuje od 21 czerwca 2005 roku. Butelkować ją można także poza obszarem.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Nazwa na etykiecie oznacza śliwki tylko z dwóch wsi gminy Łowecz, Stanley i Burę po połowie oraz co najmniej dwa lata w dębie, czyli mniej niż w trojańskiej. Kolor jest od słomkowego do intensywnie złocistego. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.