🥃 Pălincă

Pălincă to rumuński destylat owocowy i nazwa chroniona UE w kategorii „destylat owocowy”. Tradycyjnie robi się go na północnym zachodzie Transylwanii: owoce fermentuje się i destyluje dwukrotnie, bez dodatku cukru, aromatów, barwników i alkoholu. Minimalna moc destylatu owocowego w UE to 37,5 % obj., ale pălincă bywa zwykle znacznie mocniejsza.

Pălincă, țuică, horincă. Regionalny portal Maramureszu wyjaśnia, że nazwy różnią się nie mocą, lecz surowcem. Țuică to wyłącznie śliwki, pălincă – inne owoce, np. gruszki, jabłka lub wiśnie. Horincă to lokalne słowo na oba napoje w Maramureszu i Oașie. Węgierska pálinka jest pokrewna, ale to odrębna nazwa chroniona z owoców węgierskich.

Jak powstaje. Według artykułu w „Acta Horticulturae” z 2012 roku pălincă to napój z fermentacji i podwójnej destylacji owoców; aromat daje wyłącznie surowiec. Naukowcy cenią do destylatów zwłaszcza lokalne odmiany śliw, wyselekcjonowane przez chłopów w ciągu setek lat. Podwójna lub potrójna destylacja, częsta w Transylwanii, oczyszcza napój z niepożądanych substancji, w tym metanolu.

Historia i ochrona. Najstarszą wzmiankę o wytwarzaniu pălincy autorzy artykułu datują na rok 1570 i wiążą ją z wsią Turț w okręgu Satu Mare. Nazwa „Pălincă” znajduje się na unijnej liście chronionych nazw napojów spirytusowych; to jedna z dziewięciu rumuńskich nazw chronionych, wśród których jest też Horincă de Cămârzana.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Domowa pălincă bywa bardzo mocna – według opisu naukowców od 50 % obj. – a źle przedestylowany napój może zawierać za dużo metanolu. Bezpieczniej wybrać butelkę z podanym producentem i mocą na etykiecie. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.