🌵 Mezcal

Mezcal to meksykański destylat ze 100% agawy, otrzymywany przez destylację sfermentowanych soków z upieczonych serc rośliny. Norma NOM-070-SCFI-2016 dopuszcza każdy gatunek z rodzaju Agave, uprawiany lub dziko rosnący, z obszaru nazwy pochodzenia. Mezcal ma od 35 do 55% obj. w 20 °C.

Metoda produkcji wyznacza kategorię. Zwykły „Mezcal” można piec w piecach ziemnych, murowanych lub autoklawach, rozdrabniać w młynach i destylować w alembikach lub kolumnach. „Mezcal Artesanal” to piec ziemny lub murowany, drewniany tłuczek, kamienny młyn tahona albo inny młyn oraz destylacja nad otwartym ogniem w miedzianych alembikach lub glinianych garnkach. „Mezcal Ancestral” dopuszcza tylko piec ziemny i destylację nad ogniem w glinianym garnku z glinianą lub drewnianą nakrywą.

Klasy opisują dalszą obróbkę: blanco lub joven jest bezbarwny i nieobrobiony; madurado en vidrio odpoczywa ponad 12 miesięcy w szkle; reposado spędza od 2 do 12 miesięcy w drewnie; añejo — ponad 12 miesięcy w drewnianych pojemnikach mniejszych niż 1000 litrów. Istnieje też „abocado con”, gdy dodaje się na przykład gąsienicę agawy, limonkę lub miód, oraz „destilado con”, gdy składnik trafia do destylacji.

Nazwa pochodzenia obowiązuje od 28 listopada 1994 roku. Według rady regulacyjnej COMERCAM obejmuje w całości stany Oaxaca, Guerrero, San Luis Potosí, Zacatecas i Durango, a także 118 gmin Puebli, 30 Michoacánu, 11 Tamaulipasu i 6 Guanajuato. W UE „Mezcal” jest chroniony umową z Meksykiem od 1997 roku.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Na etykietach na rynek meksykański musi widnieć naukowa lub zwyczajowa nazwa agawy, a przy kilku gatunkach — w kolejności malejącego udziału. „Artesanal” i „ancestral” opisują piec, młyn i alembik, a nie wiek napoju. I pamiętaj: według WHO nie ma bezpiecznej ilości alkoholu.