🥃 Poncha

Poncha to tradycyjny napój portugalskiej wyspy Madera. Według regionalnego rozporządzenia z 2017 roku jest to napój z rumu maderskiego (Rum da Madeira — rolniczy rum z soku z trzciny cukrowej wytwarzany na wyspie, chronione oznaczenie geograficzne, zwykle nazywany aguardente de cana), miodu pszczelego lub cukru oraz soku lub skórki owoców. Zwykle przygotowuje się ją w chwili spożycia, często na oczach klienta, więc nie ma jednej standardowej ponchy: proporcje zależą od tego, kto ją robi.

Historia. Słowo poncha pochodzi od angielskiego „punch”. Według oficjalnej strony turystycznej Madery poncha sięga XVIII wieku: Anglicy przywieźli z Indii „panche”, a wyspa je przystosowała; pierwsza poncha pojawiła się we wsi rybackiej Câmara de Lobos. Regionalne rozporządzenie podaje, że Anglicy rozpowszechnili napój prawdopodobnie między XVIII a XIX wiekiem, najpewniej w XIX; pierwsza pisemna wzmianka, jako „ponche”, pochodzi z 1901 roku.

Składniki i odmiany. „Poncha à pescador” powstaje z cukrem, „tradycyjna” z miodem pszczelim, a sok pomarańczowy może zastąpić cytrynowy. Nowsze ponche robi się z marakui, mandarynki, tomate-inglês lub gujawy; strona turystyczna wymienia też miętę. Składniki rozgniata się i miesza drewnianym kijkiem zwanym mexelote lub „pau da poncha”, wykonanym z drewna pomarańczowego lub laurowego. Ponchę podaje się w barach i restauracjach na Maderze i Porto Santo, a do niej często dostaje się bezpłatną przekąskę „dentinho”.

Rum. Według rozporządzenia (UE) 2019/787 rum musi mieć co najmniej 37,5% obj. i nie może być aromatyzowany. Określenie „agricultural” dla rumu z soku z trzciny cukrowej wolno stosować tylko dla oznaczeń geograficznych francuskich departamentów zamorskich i Autonomicznego Regionu Madery.

Dlaczego to dla Ciebie ważne. Poncha to rodzaj napoju, a nie marka: jej moc zależy od tego, kto i jak ją zmieszał. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.