🥃 Aguardiente de hierbas de Galicia

Aguardiente de hierbas de Galicia (po galicyjsku Augardente de herbas de Galicia) to chronione oznaczenie geograficzne UE dla napoju spirytusowego z Galicji. Opiera się na destylacie z wytłoków Orujo de Galicia, aromatyzowanym co najmniej trzema gatunkami ziół. Zawartość alkoholu wynosi od 37,5 do 50 % obj., cukier pozostaje poniżej 100 g/l, a barwa waha się od słomkowej do zielonkawożółtej.

Chroniona nazwa. Rząd Galicji uznał nazwę dekretem z 8 września 2004 roku, a w rejestrze UE figuruje od 2008 roku. Obecnie podlega rozporządzeniu (UE) 2019/787 w grupie „innych napojów spirytusowych”, bo zioła wyprowadzają ten napój poza kategorię destylatów z wytłoków. Nazwą zarządza wspólna rada regulacyjna tradycyjnych galicyjskich wódek i likierów, a kontrolę prowadzi instytut Ingacal.

Surowiec i produkcja. Winogrona, wytłoki i osad; destylacja i przygotowanie odbywają się tylko w Galicji. Wytłoki destyluje się w kotle razem z ziołami albo zioła macerują się w gotowym orujo. Tradycyjne rośliny to mięta, rumianek, werbena cytrynowa, rozmaryn, oregano, tymianek, kolendra, kwiat pomarańczy, koper włoski, lukrecja, gałka muszkatołowa i cynamon. Zabronione są aromaty, ekstrakty, esencje i dodany alkohol.

Historia. Dokumentacja techniczna wiąże tradycję z aptekami XVI i XVII wieku, m.in. aptoką Królewskiego Szpitala w Santiago de Compostela, gdzie napary ziołowe przygotowywano jako lekarstwa. W XIX wieku napój, nazywany „żołądkową” lub „aromatyczną” wódką, wspominały Rosalía de Castro i Emilia Pardo Bazán, a w 1878 roku destylaty ziołowe pokazano na wystawie w Lugo.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Zioła dają aromat, a nie korzyści zdrowotne: w UE zakazane są oświadczenia zdrowotne na napojach powyżej 1,2 % obj., choć kiedyś sprzedawano ten napój jako środek na żołądek. Na prawdziwej butelce szukaj nazwy ChOG i kontrolnej etykiety rady z jej logo. To mocny alkohol do 50 % obj. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.