🥃 Grand Marnier

Grand Marnier to francuski likier pomarańczowy na bazie koniaku, produkowany od 1880 roku przez rodzinę Marnier-Lapostolle. Robi się go ze spirytusu koniakowego, esencji gorzkiej pomarańczy i cukru, a jego najbardziej znana odmiana, Cordon Rouge, ma 40 % obj. Dziś marka należy do włoskiej grupy Campari.

Rodzinny interes zaczął się w 1827 roku, gdy Jean-Baptiste Lapostolle otworzył pierwszą destylarnię w Neauphle-le-Château. W 1880 roku Louis-Alexandre Marnier-Lapostolle stworzył Cordon Rouge. Likier nazywał się początkowo „Curaçao Marnier”, a słowo „Grand” zasugerował César Ritz. Rok 1880 to więc narodziny receptury, a sama firma jest starsza. W marcu 2016 roku Campari zaproponowała kupno spółki i później przejęła kontrolę; rodzina pozostała akcjonariuszem.

Według Campari Academy gorzką pomarańczę (bigarade) uprawia się w regionie Karaibów i zbiera jeszcze zieloną. Suszoną skórkę macerują w spirytusie, a potem koniak i bazę pomarańczową dojrzewają razem w dębowych kadziach do sześciu miesięcy. To relacja tylko jednego źródła, w dodatku producenta, dlatego dokładne terminy podajemy z atrybucją. Dojrzewanie i komponowanie, według Difford's Guide, odbywa się w Château de Bourg-Charente koło Jarnac. W Cordon Rouge jest około 51 % koniaku.

Linia obejmuje Cordon Rouge, Cuvée Louis-Alexandre (82 % koniaku VSOP), Cuvée du Centenaire (82 % koniaku XO), Cuvée du Cent Cinquantenaire i Quintessence. Wersję Cordon Jaune na spirytusie neutralnym wycofano z produkcji 1 stycznia 2017 roku.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Grand Marnier to nie „triple sec”: jego bazą jest koniak, a nie spirytus neutralny. Likier jest słodki i mocny (40 % obj.), więc w deserach i koktajlach nie warto traktować go jak zwykłego syropu pomarańczowego. Jeśli przepis wymaga właśnie jego, uczciwym zamiennikiem jest inny likier pomarańczowy na koniaku. WHO przypomina, że nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu.