Marki i producenci makaronu

Marki i producenci makaronu to firmy, które wytwarzają i sprzedają makaron pod własną nazwą — od dużych przemysłowych zakładów po małe pracownie rzemieślnicze. Bez względu na markę we Włoszech dla wszystkich obowiązuje to samo prawo: suchy makaron sprzedawany jako «pasta di semola di grano duro» może zawierać wyłącznie semolinę z pszenicy durum i wodę, a makaron jajeczny — co najmniej cztery całe jaja (200 g) na kilogram semoliny.

Większość dużych włoskich producentów to stare firmy rodzinne. Garofalo wywodzi swoją historię z 1789 roku w Gragnano, Agnesi z 1824, Rummo z 1846, Barilla z 1877, Voiello z 1879, De Cecco z 1886, Divella z 1890, a Pasta Zara z 1898; Felicetti, La Molisana i Fini powstały na początku XX wieku, a Giovanni Rana, znany ze świeżego makaronu z nadzieniem, w 1962 roku. Część marek należy do grup: Voiello do Barilli, Agnesi do Colussi, a większościowym udziałowcem Garofalo od 2014 roku jest Ebro Foods. Zakłady leżą w Emilii-Romanii, Abruzji, Kampanii, Apulii, Molise, Wenecji Euganejskiej i Trydencie.

Oferta odpowiada głównym rodzajom makaronu. Trzonem jest suchy makaron z pszenicy durum w dziesiątkach kształtów, od spaghetti i penne po drobną pastinę do zup. Dalej makaron jajeczny, jak tagliatelle, pappardelle i płaty lasagne, chłodzony świeży makaron i makaron z nadzieniem, linie pełnoziarniste oraz makaron bezglutenowy z kukurydzy i ryżu. Wiele marek ma linie tłoczone przez brąz: ciasto przeciskane przez brązowe matryce ma szorstką powierzchnię, która lepiej trzyma sos. Inne podkreślają powolne suszenie lub w 100 % włoską pszenicę.

Wybierając, warto czytać etykietę, a nie logo. Skład pokazuje, czy to czysta semolina z durum, ile jest jaj i często, gdzie uprawiano zboże. Białko (zwykle około 12–14 g na 100 g suchego makaronu), rodzaj matrycy i czas gotowania mówią o teksturze więcej niż nazwa na opakowaniu.

Ta strona to jedynie przegląd: nie ocenia ani nie poleca producentów.